Meg Stuart
Damaged Goods
Jozef Wouters/Decoratelier
Artikels
Interviews
Workshops
TAGES-ANZEIGER, Radikale Körperforscherin - Andreas Tobler (22/01/14) [ Duits ]
TANZ, Choreografin des Jahres Meg Stuart - Elena Phillip (15/08/14) [ Duits ]
DEUTSCHLANDFUNK, Mikroskopische Tänze - Franziska Buhre (27/03/14) [ Duits ]
BERLINER ZEITUNG, In Fellstiefeln singt Meg Stuart sogar - Michaela Schlagenwerth (28/03/14) [ Duits ]
MOUVEMENT n° 73, Sketches/Notebook - Jean-Marc Adolphe (10/03/2014) [ Frans ]
DIE DEUTSCHE BÜHNE, De werelden van Meg Stuart - Anna Volkland (27/03/14)
TAGESSPIEGEL, De barst in mijn lichaam - Sandra Luzina (28/03/14)
TAZ, Het choreografische principe van de collage - Katrin Bettina Müller (28/03/14)
DIE DEUTSCHE BÜHNE, Les mondes de Meg Stuart - Anna Volkland (27/03/14) [ Frans ]
P.S., Slalom - Thierry Frochaux (25/09/14) [ Duits ]
DE STANDAARD, Het zinderende spiegelpaleis van Meg Stuart, Charlotte de Somviele

Twintig jaar na de oprichting van haar gezelschap Damaged Goods, waagt Meg Stuart zich aan haar eerste avondvullende solo. Solo’s dragen de vreemde belofte van een waarheid in zich. Er is niks om je als kunstenaar achter te verschuilen, behalve jezelf. Laat dat nu precies zijn wat Stuart in Hunter weergaloos doet. Ze verhult en exposeert zich in een grillige stroom beelden, bewegingen, video en geluid. Het resultaat is een caleidoscoop aan spiegelbeelden waarvan de contouren voor je ogen vervagen. Stuart speelt dit spel van ‘zien en gezien worden’ in een indrukwekkend decor van Barbara Ehnes. Uit een metershoge tube van plexiglas vertakken zich koperen buizen tot ver in de zaal. Stuarts jagershol heeft iets van de tipi’s die je als kind bouwde, maar dan levensgroot en zonder tentzeilen. Het zet meteen de ambitie van Hunter opscherp: het persoonlijke binnenste buiten keren. Bij aanvang zit de choreografe aan een tafeltje te knutselen. Oude familiekiekjes en een foto van Yoko Ono worden besmeurd met glitter, knipsels met kopspelden worden opnieuw gerangschikt en in de fik gestoken. Hier zie je op kleine schaal wat Hunter de volgende twee uur in het groot zal doen: de biografische en artistieke sporen traceren die Stuart hebben gemaakt tot wie ze is. Al krijg je daar allerminst een objectief beeld van. We zagen een raadselachtige collage snapshots die aangetast zijn door het geheugen, ingekleurd door de verbeelding en zich in de spieren en huid van Stuart drukten. De naalden die ze in de foto’s prikte, werken als acupunctuur, zo blijkt als ze stotterend begint te dansen. Haar armen en benen lijken wel antennes die de vreemdste frequenties oppikken. Ook Vincent Malstaf componeerde zijn ingenieuze soundtrack als een radiozender die voortdurend van post verspringt. Citaten van Stuarts helden Allen Ginsberg en William Burroughs vermengen zich met flarden interviews en popsongs uit haar kindertijd. Super 8-filmpjes van haar (zo vertelt ze later) overleden broer Robert en Amerikaanse stranden doemen op als een korrelig nabeeld, waarop de surrealistische video’s van Chris Kondek deze droomwereld helemaal opentrekken. En alsof hij Stuarts chakra's wil schilderen, dompelt lichtontwerper Jan Maertens de scène onder in de mooiste regenboogkleuren. Dit is niets minder dan totaalkunst, een zinderende fantasmagorie. Hunter toont duizend gezichten en vraagt evenveel ogen om ernaar te kijken. Van agressief naar kwetsbaar, van minimalistisch naar grotesk, van een mompelaar die het word wantrouwde naar iemand die live ‘blogt’ over kunst en stedenbouw: Stuart transformeert ongrijpbaar van de ene schaduw in de andere, met haar lichaam als enige tastbare realiteit. ‘All you see is real, very real’, weerklinkt een stem meermaals. En ja, zelden kwam je dichter bij de waarheid over een (de?) mens dan hier: dat ze niet bestaat, hoe sterk we ze ook najagen.

UTOPIA PARKWAY, Beautiful cutting up and reassembling the past: ‘Hunter’ by Meg Stuart/Damaged Goods [ Engels ]
DFDanse, Un chef d’oeuvre peut en cacher un autre, Margot Cascarre (15/05/14) [ Frans ]
Voir.ca, Danse libre sur musique grandiose, Philippe Couture (15/05/14) [ Frans ]
TAZ, Le collage comme principe chorégraphique - Katrin Bettina Müller (28/03/14) [ Frans ]
TAGESSPIEGEL, La déchirure dans mon corps - Sandra Luzina (28/03/14) [ Frans ]

© Damaged Goods — info@damagedgoods.be — +32 (0)2.513.25.40