Meg Stuart
Damaged Goods
Jozef Wouters/Decoratelier
Artikels
Interviews
Workshops
LA TERRASSE, "Les danseurs vivent une transmutation" - Gwénola David (07/2011) [ Frans ]
TANZQUARTIERWIEN, Real walls to deal with - Hanna Palme, Michael-Franz Woels (13.02.2011) [ Engels ]
THE BULLETIN, Non-shrinking VIOLET - Oonagh Duckworth (22/09/2011)

Non-Shrinking VIOLET

Oonagh Duckworth, The Bulletin, 22.09.2011

Voortgestuwd door een muur van geluid en oorverdovende stilte kanaliseert Meg Stuarts nieuwe voorstelling hernieuwde energieën – natuurlijk, muzikaal en alchemistisch – en slaat toe met de kracht van een tsunami.

Meg Stuart mag dan wel een Bessie award gewonnen hebben, haar werk het onderwerp zijn van verschillende academische analyses en zijzelf gelauwerd als speerpunt in de internationale dansscene, de Amerikaanse choreografe blijft een vreemde eend in het establishment. Ze is een onverschrokken, charismatische ontdekkingsreiziger die al menig andere kunstenaar inspireerde.

[…]

Met VIOLET begeeft Meg Stuart zich nog maar eens op onbekend terrein. Deze keer laat ze de sociaal-emotionele thema’s uit haar vorige werken achter zich, en concentreert zich op het kinetische en abstracte. Behalve een performance, is VIOLET vooral een intense zintuiglijke ervaring. Componist en muzikant Brendan Dougherty zit mee op het podium en produceert een muur van geluid, waarop vijf dansers in een constante staat van transformatie bewegen. Soms voorzichtig, dan weer ongecontroleerd en fel. De ervaring is tegelijkertijd verrassend, bevrijdend en beklemmend voor zowel publiek als performers. Zoals vaak bij het werk van Stuart is onverschilligheid geen optie.

“De aanleiding was een video van de artiest Francis Alÿs, waarin hij in een tornado wandelt,” vertelde Stuart mij in augustus, na de voorstelling van VIOLET in Berlijn. “Ik wilde mezelf uitdagen om alle ballast overboord te werpen en enkel de essentie over te houden; beweging als enige startpunt. Hoewel er dus wel degelijk de intentie was om te werken met abstractie, wilde ik wegblijven van kille analytische sferen. Ik geloof nog steeds sterk in de kracht van het theater om te communiceren met een publiek. Ik begon onderzoek te doen naar energetische patronen in de natuur en symbolen in de alchemie die vandaag hun betekenis zijn verloren, maar nog steeds geladen zijn met een intuïtief gevoel. We probeerden die symbolen te projecteren op het lichaam via beweging, en deze te injecteren met menselijke intensiteit. Ik beeldde me in dat de dansers op een rituele reis waren; vijf stemmen die tegelijkertijd weerklinken, maar nooit in hetzelfde ritme of op dezelfde toonhoogte. Elke danser beweegt volgens zijn eigen unieke lichaamstaal, zoekend naar energetische oplossingen, worstelend met zijn eigen mogelijkheden en beperkingen.”

“De performance heeft niet één bepaald thema”, gaat ze verder, “maar ik herinner mij een specifiek moment tijdens de repetitie. We fantaseerden over kinetische energie en hoe dit gebruikt zou kunnen worden om gigantische verwoestingen aan te richten. We dachten na over corrosie, stolling, energie die zich opstapelt. Een van de dansers maakte zich klaar om op vakantie te vertrekken naar Japan toen plots de Tsunami toesloeg. Ik zeg niet dat de voorstelling daarover gaat, maar die invloeden van buitenaf hebben het werkproces zeker beïnvloed.”

“Ook de muziek is erg belangrijk en kadert wat de dansers doen. Brendan was erg betrokken bij het creatieproces en heeft nooit een repetitie gemist. Gedurende de eerste vijfenveertig minuten zwelt het geluid aan tot een oorverdovend niveau, waarna de stilte blijft nagalmen. Het publiek kan dit bijna fysiek voelen.”

En de titel? “Violet is de laatste kleur in het spectrum, net voor ultraviolet. Net voor het onbekende, het onzichtbare. Dat idee sprak me erg aan. En bovendien is het een goede naam voor een rockband. Zo voelen we ons ook wel een beetje,” lacht ze, “alsof we eerder een hardcore rock-‘n-roll concert geven dan een dansvoorstelling.”

*Fragmenten uit “Non-Shrinking VIOLET” door Oonagh Duckworth, The Bulletin, 22/09/2011

© Damaged Goods — info@damagedgoods.be — +32 (0)2.513.25.40