Meg Stuart
Damaged Goods
Jozef Wouters/Decoratelier
Artikels
Interviews
Workshops

Meg Stuart, geboren in New Orleans, is een Amerikaanse choreografe en performer, wonend en werkend in Brussel en Berlijn. Al op jonge leeftijd begint ze met dans en theater in Californië en speelt regelmatig mee in voorstellingen van haar ouders – beiden theaterregisseurs – en van hun vrienden. Als tiener maakt ze haar eerste dansstudies met een focus op eenvoudige bewegingen. Stuart verhuist naar New York in 1983 en studeert dans aan de New York University. Ze zet haar opleiding verder aan Movement Research waar ze allerhande release technieken bestudeert en actief is in de New Yorkse dansscene.

Op uitnodiging van Klapstuk91 in Leuven maakt ze Disfigure Study (1991), haar eerste avondvullende voorstelling, en lanceert zo haar artistieke carrière in Europa. In deze choreografie benadert Stuart het lichaam als een kwetsbare fysieke entiteit die gedeconstrueerd, vervormd en verplaatst kan worden, maar nog steeds betekenissen genereert. De interesse in een eigen structuur groeit en leidt in 1994 tot de oprichting van haar eigen gezelschap, Damaged Goods, in Brussel. Samen creëerden Meg Stuart en Damaged Goods een breed scala aan projecten, gaande van solo’s zoals XXX for Arlene and Colleagues (1995), Soft Wear (2000) en de avondvullende solo Hunter (2014) tot groepschoreografieën als Visitors Only (2003), Built to Last (2012) en UNTIL OUR HEARTS STOP (2015). Daarnaast werkten ze ook aan installaties, videowerken en locatieprojecten, waarvan Projecting [Space[ (2017) de meest recente is.

Improvisatie is een belangrijk onderdeel van Meg Stuart haar praktijk. Ze stond aan de basis van verschillende improvisatieprojecten, waaronder Crash Landing en Auf den Tisch!. In 2016 cureerde ze de improvisatieserie City Lights – a continuous gathering in het Berlijnse HAU Hebbel am Ufer, in samenwerking met een groep vrouwelijke lokale artiesten.

Stuart tracht in samenwerking met artiesten uit uiteenlopende disciplines voor elke creatie een nieuwe bewegingstaal te ontwikkelen en begeeft zich vaak op de grens van dans en theater. Zo werkte ze reeds samen met onder andere beeldende kunstenaars Gary Hill en Ann Hamilton, en componisten zoals Hahn Rowe en Brendan Dougherty. Residenties bij Schauspielhaus Zürich (2000-2004) en Volksbühne am Rosa-Luxemburg-Platz in Berlijn (2005-2010) leidden tot samenwerkingen met Stefan Puchner, Christoph Marthaler en Frank Castorf.

Het gebruik van theatrale elementen en een dialoog tussen beweging en verhaallijn keren regelmatig terug in haar choreografieën. Het werk van Stuart toont een kwetsbaar lichaam dat zichzelf in vraag stelt. Via improvisatie bestudeert en ontleedt ze de emotionele en fysieke toestanden van het lichaam of hun herinneringen. De identiteit van Stuarts artistieke werk herdefinieert zichzelf telkens opnieuw in de zoektocht naar nieuwe presentatiecontexten en territoria voor dans.

Naast haar werk als choreografe geeft Stuart regelmatig workshops bij diverse organisaties, festivals en instituties. In het boek Are we here yet? (2de druk, 2013) reflecteert Meg Stuart in dialoog met Jeroen Peeters (ed.) en verscheidene medewerkers over haar praktijk en formuleert een reeks oefeningen en opdrachten die ze toepast in haar eigen workshops en tijdens het creatieproces.

Naast het internationale theater- en danscircuit was haar werk te zien op Documenta X in Kassel (1997), Manifesta7 in Bolzano (2008) en PERFORMA09 in New York. In 2008 ontving Meg Stuart een Bessie Award (New York) voor haar oeuvre en de Vlaamse Cultuurprijs in de categorie Podiumkunsten. De Akademie der Künste (Berlijn) gaf haar de Konrad-Wolf-Preis in 2012 en Tanz Magazine prees haar als Choreografe van het Jaar 2014. In datzelfde jaar ontving Stuart de Grand Prix de la Danse de Montréal.

Meg Stuart/Damaged Goods heeft een doorlopende samenwerking met het Kaaitheater (Brussel) en HAU Hebbel am Ufer (Berlijn).

© Damaged Goods — info@damagedgoods.be — +32 (0)2.513.25.40