In de overgangsfase tussen New York en Brussel ontstaat No Longer Readymade. Gedurende twee jaar werken Meg Stuart en haar dansers tijdens verschillende residenties aan deze productie. In het eenvoudige scenografische ontwerp van André Lepecki hangen vier dode vogels ondersteboven aan het plafond. De vier geïsoleerde performers mislopen elkaar voortdurend. Ze zwijgen en bewegen zich in een niemandsland te midden van Samuel Beckett, Francis Bacon en Charlie Chaplin. Ze produceren een spanning tussen ineenstorting en controle. In het begin van het stuk schudt Benoît Lachambre minutenlang het hoofd zodat zijn omtrekken verdwijnen. Later doorzoekt Meg Stuart haar jaszakken naar memorabilia. Ze bekijkt ze en verdeelt ze vervolgens op de grond.
Het is een groep van verdwaalde overlevenden die verborgene gevoelens opgraven.

© Damaged Goods — info@damagedgoods.be — +32 (0)2.513.25.40

choreografie
Meg Stuart

uitgevoerd door
Sarah Baud, David Hernandez, Benoît Lachambre, Meg Stuart
ook uitgevoerd door
Florence Augendre, Renée Lemieux, Carlotta Sagna