Een groep mensen drijft in een watermassa. Ze komen samen en gaan weer uiteen in veranderende constellaties. Los van elke context heeft dit vloeibare landschap zijn eigen tijdelijkheid. Gefilmd van bovenaf is de scène teder zonder sentimenteel te worden: lichamen die naar elkaar toe en van elkaar weg drijven, als continenten in beweging. In deze zachte, utopische stroming wordt What Holds Us een reflectie op verbondenheid, verlangen en de subtiele manieren waarop we elkaar vinden.

Meg Stuart & Damaged Goods worden gesteund door de Vlaamse overheid en de Vlaamse Gemeenschaps­commissie / Website: Fuut © Damaged Goods Privacy