Decoratelier is een voortdurend evoluerend project, opgericht door Jozef Wouters en Menno Vandevelde. De voormalige fabriek in Molenbeek wordt gebruikt voor theaterproducties, interdisciplinaire samenwerkingen en sociaal experiment.

 
 
 
 
 
 
Jozef Wouters / Decoratelier
Speeldata
Projecten
Scenografieën
Olevodroom
The Soft Layer - Brussels
Spaces for the Night
A Day is a Hundred Years
The Soft Layer - Palermo
FLOW
Night Shift Oostende
Moments before the wind
INFINI
Infini #5
Underneath Which Rivers Flow
The Soft Layer - Tunis
The Unbuilt School of Architecture
Building Out Loud
Bosbeheer
 

Jozef Wouters is autonoom artist in residence bij Damaged Goods. Hij richtte Decoratelier op in 2016, samen met zijn technisch directeur Menno Vandevelde. Decoratelier bevindt zich momenteel in een oud fabriekspand in de Manchesterstraat 17/19. Het is de plek waaruit Wouters verschillende projecten en artistieke samenwerkingen initieert, en een toegankelijk atelier voor kunstenaars uit verschillende disciplines.

“Decoratelier is een ruimte die onderdak geeft aan de diverse vormen van samenwerking en arbeid die eigen zijn aan mijn werk. Ruimte wordt er uitgeprobeerd, gesprekken vinden plaats in hout, ijzer en karton. Het is een permanente plek voor het bouwend zoeken naar de steeds veranderende ruimtes waarin kunst-, denk- en handwerklieden elkaar ontmoeten.” (Jozef Wouters)

> Meer info over Jozef Wouters

Projecten
Scenografieën
Olevodroom
The Soft Layer - Brussels
Spaces for the Night
A Day is a Hundred Years
The Soft Layer - Palermo
FLOW
Night Shift Oostende
Moments before the wind
INFINI
Infini #5
Underneath Which Rivers Flow
The Soft Layer - Tunis
The Unbuilt School of Architecture
Building Out Loud
Bosbeheer
Speeldata
Scenografieën

Naast eigen werk en projecten, creëert Decoratelier Jozef Wouters ook scenografieën in samenwerking met verschillende makers, kunstenaars en organisaties.

© Laura Van Severen
Scenografie in samenwerking met Florian Fischer voor de voorstelling 'To Name Herstory' (2018). Uit hun gesprekken ontstond een intuïtieve ruimte, spelend met waarheid en fictie.
© Laura Van Severen
Scenografie in samenwerking met Radouan Mriziga voor de voorstelling '8' (2018). Samen transformeerden ze het Decoratelier in een ruimte die werkt als een machine met twee dansers in het hart.
© Tine Declerck
Scenografie in samenwerking met Christophe Meierhans voor de voorstelling ‘Trials of Money‘ (2018).
© Leontien Allemeersch
Scenografie in samenwerking met BOG. voor de voorstelling ‘KID.‘ (2017)
© Annemie Augustijns
Scenografie in het peristilium van de Gentse opera, gebouwd voor ‘The Night Shift‘, een performance-programma door Gouvernement. ‘The Night Shift‘ werd gecanceld en de ruimte werd heruitgevonden als ‘REST‘, een alternatieve ruimte voor performance en ontspanning in juni 2021.
© Annemie Augustijns
Scenografie voor FLOW, een project geïnitieerd door Pool is Cool, ontworpen en gebouwd door Decoratelier Jozef Wouters en ondersteund door o.a. Kunstenfestivaldesarts. FLOW werd ontworpen als een tijdelijk openbaar buitenzwembad in Anderlecht en opende zijn deuren in juli 2021 met de ambitie om een radicaal inclusieve vrijetijdsruimte te worden. FLOW werd gebouwd samen met een grote groep jongeren uit de buurt, die niet alleen hun handen uit de mouwen staken bij de bouwwerken maar ook hun stem lieten horen in discussies over toegang tot de publieke ruimte en privatisering.
© Enzo Smits
Scenografie voor Dansstorm, een festival georganiseerd door Danspunt in 2021, in het Begijnhofpark in Kortrijk. Decoratelier Jozef Wouters ontwierp een halfronde tribune die de bestaande architectuur omarmt.
© Guillaume Baeriswyl
Decoratelier ontwierp een podium op het Place du Château voor Festival de la Cité in Lausanne, vertrekkend van wat er al is. Rond de stenen trappen op het plein bouwden ze een structuur die het publiek anders doet kijken en de trappen in een podium verandert. 5-10 juli 2022.
© Maryan Sayd
De architectuur en scenografie van Horst Club (oktober 2023 - maart 2024) is een duet van Jozef Wouters & Carolin Gieszner. ‘Twee scenografen die in een lege zaal lopen en lijnen trekken met krijt op de vloer. We spraken over hoe water en vuur verdampen in een langzame draaikolk. We stelden ons een ruimte voor die gemaakt was van vochtigheid, van dampwolken die om zichzelf heen krullen en condenseren op de gezichten van de dansers, de muren en het plafond, druipend van de ene huid naar de andere. We stelden ons de tussenliggende lagen voor en begonnen ze toe te voegen. We maakten de muren zachter, omarmden de lichamen. Ons voorstel werd een beweging; een tijdelijke bijeenkomst van materialen en dansers, die elk hun eigen spiraal maken binnen een lichaam dat groter is dan hun eigen lichaam.‘
Olevodroom

‘De ‘Olevodroom’, gebouwd op de site waar binnenkort een nieuw podiumkunstengebouw komt, is een herwerking van een wielerpiste (‘de Velodroom’) die daar sinds 2021 stond. We kregen de opdracht van de Stad Leuven en kunstencentrum 30CC om iets te bouwen dat een brug zou slaan tussen verleden en toekomst. We hergebruikten al het hout van de Velodroom zonder planken te zagen, als een uitdaging om een nieuwe vorm te vinden binnen een bestaande. Palletrekken, gerecupereerd uit een oud warenhuis en in felle kleuren geschilderd, vormen een structuur die de bochten van de velodroom toestaat om vrij te buigen en draaien, op zoek naar een vorm die tegelijk uitnodigt en beschut. Tijdens het bouwen van de Olevodroom beslisten we intuïtief welke kant open moest zijn, en welke gesloten, als was het een levensgroot schaalmodel.

Het feit dat we de Olevodroom in Leuven bouwden maakte van het ontwerp ook een persoonlijke reis, die herinneringen opriep van de stad waarin Menno en ik opgroeiden. Eentje bleef terugkomen: het verhaal van Olivio Versluys, de jongen die veertien jaar geleden de gevel van de universiteitsbibliotheek beklom en fataal ten val kwam. Het verhaal van ‘Olijf’, zoals zijn vrienden hem nog steeds noemen, is vervlochten met het ontwerp en de bouw van de constructie. Met zijn verhaal in gedachten ontwierpen we een verzamelplaats waar mensen kunnen samenkomen, hangen, en flirten. We probeerden om van de herinnering aan Olivio een dynamische gedenkplaats te maken, die evengoed vragen oproept. Hoeveel ondersteuning hebben jongeren nodig? Hoeveel institutionalisering is vereist? Door de Olevodroom op te dragen aan Olivio willen we de Stad Leuven helpen om te erkennen dat jongerencultuur altijd vooral in de marge zal blijven bestaan, in de grijze zone van wat als legaal en veilig wordt beschouwd.

Als oefenruimte voor parkour en hiphop biedt de Olevodroom houvast om te klimmen, te dansen en gezien te worden, maar vooral om uit het zicht te zijn. We dragen deze constructie op aan jongeren als Olivio, die generatie na generatie op zoek gaan naar ruimte waar ze hun ding kunnen doen, onbevreesd en soms roekeloos. Ze zijn de gidsen die ons laten zien dat er ruimte is tussen de regels.’ – Jozef Wouters



Ontwerp Jozef Wouters, Menno Vandevelde en Pol Matthé
Bouw Haidar Alizada, Aron Boakye, Zoher Boumelha, Safwan foota, Lukas Geerens, Abdi karim Abdullahi haji, Pieter Hollants, Matyos Okubit, Jan Rymenants, Willem Rys, Koen Schetske, Chloé Tempelhof, Manish Thapa, Vic Van den Bossche, Menno Vandevelde, Siemen Van Gaubergen, Jozef Wouters, Remco Wuyts en vele andere helpende handen
Begeleiding vrijwilligers Rosalie Aerts en Jonas Tabala - vzw Erat
Stage Lieselot Clement en Fine Frateur 30CC
Projectcoördinator 30CC Anne Loeckx
Technische coördinatie 30CC Gert De Cooman
Kleuradvies Lila John
Ingenieur Pieter Pollemans
In opdracht van Stad Leuven, 30CC
Met de steun van Varcities, onderzoeks- en innovatieprogramma Horizon 2020 van de Europese Unie

© Michiel De Cleene
© Michiel De Cleene
© Michiel De Cleene
© Michiel De Cleene
© Michiel De Cleene
© Michiel De Cleene
The Soft Layer - Brussels

Van 2017 tot 2019 werkte de scenograaf Jozef Wouters voor Dream City aan het project The Soft Layer (Tunis) in het historische gebouw Dar Bairam Turki in de Medina van Tunis. Deze performance is een vervolg.

Gedurende verschillende jaren verzamelde Jozef Wouters verhalen en ideeën bij de bewoners van Dar Bairam Turki. Op de binnenplaats van het gebouw ontstond een groep, bestaande uit jonge architecten, buren, acteurs en een sciencefictionschrijver. Samen startten ze de ‘renovatie’ van het prachtige 17e eeuwse Ottomaanse paleis. Het werd geen doorsnee renovatie die lagen verwijdert, maar wel één die een nieuwe laag van collectieve herinneringen, verhalen en opvattingen rond het gebouw toevoegde. De tekst The Soft Layer maakte hier deel van uit. Hij werd voorgedragen bij zonsondergang, als een zorgend gebaar en collectieve reflectie over het gebouw. Als het verleden de enige denkbare toekomst is, waar zijn we nu dan?

Op de binnenplaats van Decoratelier in Molenbeek wordt The Soft Layer nu hernomen. Vier lokale acteurs komen gedurende één dag samen om de originele tekst in te studeren. Het team van Decoratelier helpt hen hierbij door als geheugensteun delen van Dar Bairam Turki terug op te bouwen.


Performance text geschreven door Jozef Wouters met redactie door Jeroen Peeters
The Soft Layer Tunis werd deels gecreëerd tijdens repetities met Fatma Ben Saïdane, Amira Chebli, Hichem Chebli, Vladimir Miller
Cast Brussel Youri Dirkx, Leila Benchorf, John Niyibizi, Cecilia Kankonda
Origineel geproduceerd door Dream City Tunis, L’Art Rue, Damaged Goods with coproduction from Arts Center VIERNULVIER
Herneming geproduceerd door Damaged Goods, KANAL-Centre Pompidou in collaboration with Dream City, From Tunis for Brussels

© Dream City
Spaces for the Night

Ik ontwerp nachtclubs zoals een tuinier voor planten zorgt. Ik spendeer tijd in de clubs die ik ontworpen heb, ik leer van de energie, de mensen en hoe ze zich doorheen de nacht gedragen. Het is als een gesprek: ik luister en de club vertelt me wat ik moet aanpassen.

Charleroi Danses nodigde Jozef Wouters uit om een 'conférence dansée' te creëren. ​Voor deze lezing duikt hij in zijn archief van ruimtes ontworpen voor het nachtleven. Doorheen de jaren heeft hij verschillende clubs gemaakt, in Decoratelier en in andere plaatsen. 'Het ontwerpen van ruimtes voor nachleven daagt mijn begrip van ruimte uit, steeds opnieuw. Ik ben geïnteresseerd in het spel tussen open en gesloten, kijken en bekeken worden, en hoe architectuur daar deel van kan uitmaken.'

Lecture-performance door Jozef Wouters
In conversatie met Wannes Gyselinck
In opdracht van Charleroi Danse
Productie Charleroi Danse en Damaged Goods

© Decoratelier Club Manchesterstraat, Enzo Smits (2023)
© Decoratelier Club Manchesterstraat, Enzo Smits (2021)
© Horst Club, Maryan Sayd (2023)
© Decoratelier Club Manchesterstraat, Enzo Smits (2023)
© Enzo Smits
A Day is a Hundred Years

Als scenograaf en theatermaker reageert Jozef Wouters steeds op een gebouwde realiteit. In A Day is a Hundred Years verweeft hij het verhaal van Decoratelier, zijn atelier in Brussel, met dat van Decorateliers conciërge Barry Ahmad Talib, een kunstenaar uit Sagale, Guinee, met wie Jozef het atelier deelt sinds 2019. Voor A Day is a Hundred Years deelde hij ook in zijn werk en knipte hij duizenden blaadjes uit stof voor Barry’s boomsculpturen. De gesprekken die ze voerden onder het werken creërden een verbinding tussen Sagale en Brussel. Een plek die niet daar of hier is, maar ergens tussenin.

Na een eerste reeks voorstellingen in 2023 gaan Jozef en zijn team opnieuw op zoek naar een vorm voor dit verhaal in een herwerkte versie. Door de façade van Decoratelier een centrale plaats te geven in de scenografie dramatiseert A Day is a Hundred Years de uitwisseling tussen open en gesloten, privé en publiek, die zo bepalend is voor onze stedelijke realiteit. Traditionele theatertechnieken zoals infini’s en trompe l’oeil worden gecombineerd met een draaiend podium en een cast die vooral uit technici bestaat. Zo ontspint de voorstelling zich tot een stedenbouwkundig plan in de vorm van een eenvoudige fabel.

Tekst, regie, scenografie Jozef Wouters
Artistieke medewerkers Barry Ahmad Talib, Michiel Soete
Performance Barry Ahmad Talib, Maya Dhondt
Gecreëerd in samenwerking met Micha Goldberg, Naomi Lilith Quashie, Kamal Tall
Lichtontwerp en muziekcompositie Michiel Soete
Dramaturgie (creatie 2023) Bryana Fritz
Dramaturgie (remake 2025) Sodja Lotker
Kostuumontwerp Lila John
Inside eye Enzo Smits
Technische leiding Menno Vandevelde
Gebouwd door Decoratelier, Brussel (Bouwers: Jamy Hollebeke, Willem Rys, Jan Rymenants, Remco Wuyts, Vic Van den bossche)
Geluid Wouter Clarysse
Licht Sarah Feyen
Stage Tom De Langhe
Productieleiding Vincent Focquet, Michiel Soete, Marie Umuhoza
Stagiairs Sophie Bax, Chloë Tempel, Freek Willems
Productie Damaged Goods
Coproductie Toneelhuis (Antwerpen), Wiener Festwochen (Wenen), PACT Zollverein (Essen), Perpodium
Met de steun van de Vlaamse Overheid, de Vlaamse Gemeenschapscommissie en de taxshelter maatregel van de Belgische federale overheid via BNPPFFF
Met veel dank aan Kaaitheater, DE SINGEL

© Illias Teirlinck
© Illias Teirlinck
© Illias Teirlinck
© Illias Teirlinck
© Illias Teirlinck
© Illias Teirlinck
The Soft Layer - Palermo

Kunstenaar en scenograaf Jozef Wouters en Decoratelier bouwden een constructie die onderdak bood aan de gesprekken en discussies van Syndicat! tijdens het Between Land and Sea festival in Palermo. Deze ruimte is een voortzetting van The Soft Layer, een werk dat vier jaar geleden werd opgestart in het historische gebouw Dar Bairam Turki in Tunis, als onderdeel van de Dream City Biënnale. De teksten die hier gecreëerd werden zullen op de openingsavond van het programma worden uitgevoerd door lokale acteurs.

Wouters en zijn team verkennen de omgeving van Palermo en reageren op de materialen die ze daar vinden. Ze hernemen de 17e-eeuwse ruimte in een nieuwe context. Lokale zandsteen - tufo - en het puin van gesloopte palazzo's, gepolijst door de Middellandse Zee, weerspiegelen hun herinneringen aan Tunis maar brengen hun eigen site-specifieke verhalen met zich mee. De structuur volgt het grondplan van Dar Bairam Turki, ze draagt de geest van die ruimte, maar heeft een sterke verbinding met het heden - letterlijk, want ze raakt aan het Ecomuseo di Palermo. Door een antwoord te geven op de bestaande omstandigheden, verandert The Soft Layer een gebouw in een vraag.

De structuur, die aanvankelijk als tijdelijk was bedoeld, zal tot volgende zomer deel uitmaken van het museum als een veelzijdige ruimte voor ontmoeting en samenwerking.

Ontworpen en gebouwd door Jozef Wouters en Menno Vandevelde
Origineel ontwerp Tunis in samenwerking met Vladimir Miller

© Francesco Giardina
© Francesco Giardina
© Francesco Giardina
© Francesco Giardina
© Francesco Giardina
© Francesco Giardina
FLOW

FLOW is een tijdelijk openbaar buitenzwembad in Anderlecht (Brussel), bedacht als een fictie, een tijdelijk fantasme, een droom gemaakt van water. Het project werd geïnitieerd door POOL IS COOL, ontworpen en gebouwd door Decoratelier Jozef Wouters in samenwerking met verschillende partners. FLOW opende op 1 juli 2021 met de ambitie om een radicaal inclusieve vrijetijdsruimte te worden. FLOW werd gebouwd samen met een grote groep jongeren uit de buurt, die niet alleen hun handen uit de mouwen staken bij de bouwwerken maar ook hun stem lieten horen in discussies over toegang tot de publieke ruimte en privatisering. Jongeren uit de buurt blijven betrokken bij het uitbaten van het zwembad. FLOW dient zowel als voorbeeld en als provocatie en wil overheden overtuigen om te investeren in permanente projecten terwijl het al een echte, zij het kleine, veilige en inclusieve plek biedt om te genieten van zwemmen in de buitenlucht. Meer info via www.pooliscool.org en www.flow.brussels.

Een project van POOL IS COOL in samenwerking met Decoratelier, Art2Work, FIX, Ecoworks en Speculoos + Variable, met culturele programma's door Kunstenfestivaldesarts, Zinnema en Cinema Galeries.
Ontworpen door Jozef Wouters in collaboration with Mathias Claes, Paul Steinbruck en Menno Vandevelde
Gebouwd door Decoratelier met Bilal Oulkadi, Memet Ramadanov, Adil Khajjou, Mélanie Musisi, Cissé Ibrahima, Elias Sahili, Houssame Oulad Hamdane, Zakaria Azaoum, Youssef Bouchouari, Nawfal Belarbi, Mehdi Yahyaoui, Ifrah Yussuf Magan, Abdelillah Zaid, Mohamed Yaroum, Mhamed Amaruch, Barry Mamadou Lamarana, Willem Rys, Yassine Azool, Maria Nzanga, Mohamed-Amine Badda, Nadir Hamidou, Ayoub Lefkir, Camille Thiry, Mohamed El Fassi, Ismail Chikri, Naufal Ahchouch, Youness Hoj Johini, Ayoub Saidi, Saber Zerrerki, Mbarek Bouallaga, Ben Mohamed Saïd, Rayan Dardiki, Issam Oulad Haj Amar, Ayoub El Yabouhi, Alhassan Bah, Michiel Soete, Rayan Dardour, Ismael Akhbouch, Younes Charkaoui, Théo Dellicour, Ezra Fieremans, Ali Badr Debra, Naomi Quashie, Bilel Tsabet, Astrid, Hamza Riahi, Imad Borji, Vic Van den Bossche, Ibrahim Ben Mokkadem, Safouane Lamquallakh, David Ademola Ogundana

© Annemie Augustijns
© Annemie Augustijns
OPENLUCHTZWEMBAD FLOW
© Annemie Augustijns
OPENLUCHTZWEMBAD FLOW
© Annemie Augustijns
OPENLUCHTZWEMBAD FLOW
© Annemie Augustijns
OPENLUCHTZWEMBAD FLOW
© Annemie Augustijns
OPENLUCHTZWEMBAD FLOW
Night Shift Oostende

Night Shift is een eindeloze wervelwind van interventies en experimenten, waarbij elke actie een uniek spoor achterlaat en cross-overs onverwachte gevolgen hebben. Voor deze editie nodigen Gouvernement en Decoratelier een onwaarschijnlijke verzameling van kunstenaars uit om naar de kust te trekken en er een ruimte te bouwen om genereus te onderzoeken, te delen en te tonen.

Na de vorige ervaringen landt Night Shift nu in een ongewone tijd en ruimte: in de zomer, en in Oostende. Gedurende drie dagen, op 26, 27 en 28 juli, zullen de kunstenaars hun werk presenteren in en rond het jeugdcentrum OHK.

Voor de publieke vertoning kunnen ze tijdens intensieve onderzoeksperiodes op locatie connectie zoeken met elkaar en hun omgeving. Ieder brengt zijn eigen praktijk, interesses, vragen en visies mee naar de kust. Buiten de comfortzone van het reguliere seizoen en de gebruikelijke infrastructuren zullen de kunstenaars op zoek gaan naar andere manieren van werken en delen. Als onderdeel van een steeds veranderend gedeeld platform, activeren ze vele ruimtes binnen structuren van zorg en met de steun van velen.

www.nightshiftoostende.be


Praktisch
26, 27 en 28 juli 2022
van 18:00 tot 00:00
in en rond OHK
(Koninginnelaan 1, 8400 Oostende)
15€ & reductietarief 7,5€

Een project door
Gouvernement, Decoratelier, VIERNULVIER, De Studio, CAMPO, Toneelhuis, De Singel, OHK, KAAP, Theaterfestival, Perpodium & Theater Aan Zee

Met de steun van
De spelers van de Nationale Loterij, de Vlaamse Overheid en de Tax Shelter van de Vlaamse overheid

Met dank aan
Danspunt

Tickets
Reserveer hier je tickets.

Night Shift team
Nele Keukelier, Vincent Focquet, Marie Umuhoza, Deborah Van Haute, Michiel Soete, Lies Vanborm

Scenografie
Decoratelier

Grafisch ontwerp
Chloé D’hauwe

Illustratie
Charlotte Peys

© Enzo Smits
Moments before the wind

BOEK
Bouwsels in woorden, efemere ruimtes van karton en gedroomde scenografieën waarvoor geen tijd was ze te bouwen. Fragiele ruimtes van papier die het theater omtoveren tot een reusachtig boek. Scenograaf Jozef Wouters en dramaturg Jeroen Peeters gingen er een voorstelling over maken en toen sloeg het coronavirus toe, werd de voorstelling afgelast en was er plots al te veel tijd omhanden tijdens die vreemde weken van de lockdown in het voorjaar van 2020.

Moments Before the Wind is daarom een boek geworden, een verzameling notities over scenografie die een inkijk bieden in de poëtica en artistieke praktijk van Jozef Wouters en Decoratelier. Reflecties over ruimte, scenografie, het maken van kunst en institutionele kritiek nodigen de lezer uit om mee te denken of vragen op te werpen, om luidop te denken en zelf ruimte te verzinnen.

Moments Before the Wind werd uitgegeven in september 2020 bij Varamo Press en is te koop via onze webshop.

PERFORMANCE
Daarnaast is Moments before the wind ook een autonome performance, die ontstond ter gelegenheid van de boekpresentatie in september 2020, waarbij Decoratelier de theateraal van Vooruit inpalmde. In deze performance wordt het boek, maar ook ruimtes en ideëen die zich niet laten inbinden, tot leven gebracht op de scène. Citaten van vorige creaties en stemmen van verwante kunstenaars worden gebald tot een nieuwe voorstelling die ons perspectief op én in de theaterzaal ontwricht en hernieuwt.


CREDITS
Concept & performance Jozef Wouters en Jeroen Peeters
Licht & geluid Michiel Soete
Technisch directeur Menno Vandevelde
Dank aan Barry Ahmad Talib en Rimah Jabr
Productie Damaged Goods
Coproductie Kunstencentrum Vooruit

© Laura Van Severen
© Laura Van Severen
© Laura Van Severen
INFINI

Decoratelier Jozef Wouters

INFINI is een lopend onderzoek van Decoratelier Jozef Wouters. Centraal staat de bevraging van de klassieke theatermachine en haar perspectivische decors. Het project ontstond in de Brusselse KVS, waar Wouters in 2016 met zijn toenmalige Decoratelier aan de voorstelling INFINI 1-15 werkte, opgebouwd rond de vraag "Welke ruimtes moeten we vandaag in het theater tonen?". Veertien kunstenaars gingen in dialoog met Jozef Wouters en Decoratelier, en elk gesprek leverde een infini op: een eigen interpretatie van de geschilderde achterdoeken die in de klassieke schouwburg met trekken worden neergelaten, als horizon voor de verbeelding.

Vandaag is INFINI niet zozeer een voorstelling, dan wel een groeiende verzameling decors die elk, en al dan niet afzonderlijk van elkaar, hun eigen verhaal vertellen.

Ook de publicatie INFINI 1-15 is een uitloper van het Infini-project; een vertaalslag van scenografische ruimte en beeld naar woord en lay-out. Het boek werd in september 2017 gepresenteerd in het Decoratelier van Wouters, waar voor de gelegenheid ook alle vijftien infini’s een plaats kregen.

© Phile Deprez
Infini 1-15
© Phile Deprez
Infini 1-15
© Jozef Wouters
Creatie 'Infini #5' in Decoratelier
Publicatie 'Infini 1-15'
© Laura Van Severen
Boekpresentatie 'Infini 1-15'
© Laura Van Severen
Boekpresentatie 'Infini 1-15'
Infini #5

Rimah Jabr & Decoratelier Jozef Wouters

Dear Rimah,

Because we might not have time to talk (about art) tonight, I thought it made sense to write you a letter with some questions that I had while thinking about tunnels and endlessness, two topics that I remember from our short talk in the Decoratelier in Brussels. I am curious to know why the space of a tunnel is important to you. What is it about tunnels that makes it an environment for a story, like you told me, about people being stuck?

Jozef Wouters, Nablus, 14 augustus

Scenograaf Jozef Wouters schreef een brief aan de Palestijnse theaterauteur -en regisseur Rimah Jabr. Welke ruimte of landschap wil zij vandaag verbeeld zien in het theater? Welke ruimte moet zijn Decoratelier voor haar bouwen? Hun correspondentie vertrekt vanuit enkele foto’s van tunnels onder de Gazamuur en transformeert geleidelijk aan in hout, doek en verf. De combinatie van het uiteindelijke decor met een brief van Rimah Jabr, levert een even scherpe als fantasierijke observatie van een situatie die zich slechts in haar absurditeit laat vatten.

Infini #5 werd gecreëerd naar aanleiding van Infini 1-15, de voorstelling van Decoratelier die vijftien kunstenaars samenbracht onder de vraag welke ruimte of landschap zij vandaag verbeeld willen zien in het theater.

tekst Rimah Jabr / scenografie Jozef Wouters / dramaturgie Jeroen Peeters / licht Ken Hioco / technische leiding Menno Vandevelde / productieleiding Celine van der Poel / decoratelier Ryma Merghoub, Stijn Maes, Tim Vanhentenryck / productie Decoratelier Jozef Wouters, Damaged Goods / met dank aan Dries Douibi, Bruno Forment, Ine Craenhals, Chris Keulemans en KVS (Brussel)

© Jozef Wouters
© Jozef Wouters
© Jozef Wouters
Underneath Which Rivers Flow

Globe Aroma & Decoratelier Jozef Wouters

“Op een dag hing er plots een grote banner op de gevel van Decoratelier, met daarop een virtueel toekomstbeeld van de buurt. Het atelier en de omgeving ervan waren vervangen door een groot park. Diezelfde dag ontmoette ik een groep mensen van Globe Aroma en we besloten een gat te graven naar dat toekomstige park dat nu nog een oud fabriekspand is. In de enorme leegte leerden we elkaar luidop te bouwen: een vorm van maken waarbij spreken, dromen en bouwen tegelijk plaatsvinden. Geleidelijk aan kreeg een ander park vorm, een park waarin herinnering en verbeelding door elkaar lopen, een geheime tuin met veel schaduw en een wirwar van grijze zones. Ik begrijp er nog weinig van, maar het lijkt een plek te worden waarin mensen zelf kunnen kiezen nu eens zichtbaar en dan weer onzichtbaar te zijn, en dat middenin de stad.” (Jozef Wouters)

Een jaar lang werkte Decoratelier Jozef Wouters samen met Open Kunstenhuis Globe Aroma aan Underneath Which Rivers Flow. Een groep vrouwen en mannen – bouwers, dichters en dromers – kwam wekelijks samen in Decoratelier in Molenbeek. Samen bouwden ze er verhalen, een geheime tuin vol wormgaten naar onvermoede werelden.

Lees hier een beschouwende tekst van Guy Gypens over de bredere context van het project.

Bekijk hieronder een interview met Bushra Lamsyeh en Jozef Wouters.

CREDITS

Building Poets Barry Ahmad Talib, Ali Alkrizi, Mimouna Amri, Mbarek Bouallaga, Zohir Boumelha, Sekou Coumbassa, Chantal Gyselinx, Idris Hassan Hardi, George Khuroshvili, Bushra Lamsyeh, Soumaya Mahroug, Shilemeza Prins, Randy Renders, Marie-Ange Sibi, Ifrah Yusuf Magan, Tahar Zadam
Artistieke leiding Jozef Wouters
Artistiek medewerker Jeroen Peeters
Dramaturgie Vladimir Miller
Decoratelier Menno Vandevelde (technical director), Lukas Geerens, Jan Rymenants, Willem Rys, Koen Schetske, Vic Van den Bossche, Siemen Van Gaubergen, Casper van Overschee
Film Robbrecht Desmet
Licht Michiel Soete
Geluid in samenwerking met Vincent Malstaf
Productiemanagement Penelope Desloovere, Brecht Theunis, Camille Thiry, Ewoud Vermote
Productie Damaged Goods, Globe Aroma
Co-productie Kaaitheater, Netwerk Aalst
Speciale dank aan Saïd Amrawu, Alex Cepile
Dank aan Thomas Collier, Wannes Cré, Philip Delbecque, Pieter Dumoulin, Marlies Jacques, Sirine Jen, Lila John, Sanae Khamlichi, Ferre Marnef, Hana Miletic, Kristof Vande Walle (M – Museum Leuven), Sarah Vanhee, Nathanael Van Hoecke, De Lork vzw, Gemeente Molenbeek, L’Escaut Architectures, WijkAntenne de Quartier

'Underneath Which Rivers Flow' is onderdeel van de tweejarige samenwerking tussen Netwerk Aalst en Jozef Wouters in het kader van het programma 'The Unreliable Protagonist' (2017-2019). Dit project werd vanuit Netwerk Aalst opgevolgd door Els Silvrants-Barclay.

© Illias Teirlinck
© Illias Teirlinck
© Illias Teirlinck
© Illias Teirlinck
© Illias Teirlinck
© Illias Teirlinck
© Illias Teirlinck
© Illias Teirlinck
© Pieter Dumoulin
© Pieter Dumoulin
The Soft Layer - Tunis

Decoratelier Jozef Wouters & Vladimir Miller

Op uitnodiging van Dream City - de Tunesische Biënnale voor performancekunst - ging Jozef Wouters op residentie in het Dar Bairam Turki gebouw in de oude binnenstad (Medina) van Tunis. Daar vroeg hij de inwoners hoe zij de toekomst van dit oude gebouw zien. Een ding was bijna iedereen het over eens: de toekomst van de Medina en van Dar Bairam Turki is een gerestaureerde versie van zichzelf. Maar welke versie van het verleden moeten we selecteren voor deze nieuwe toekomst, en hoe maak je die keuze? Wanneer de enige denkbare toekomst het verleden is, waar zijn we nu dan?

Jozef Wouters en zijn artistieke partner Vladimir Miller verzamelen deze conflicterende ideeën rond restauratie in een proces dat lagen toevoegt aan het gebouw in plaats van deze te verwijderen. Samen met de Tunesische artiesten Amira Chebli, Hichem Chebli en Fatma Ben Saïdane voeren ze een beeldrijke restauratie uit. De groep omarmt de chronologische complexiteit van architectuur, en stelt de vraag hoeveel versies van zichzelf een gebouw kan dragen zonder te barsten.

Na de première in Tunis brengt de groep deze actie naar andere locaties, waarvan Vooruit de eerste in rij is.

gecreëerd met en uitgevoerd door (nightshift) Fatma Ben Saïdane, Amira Chebli, Hichem Chebli, Vladimir Miller, Jozef Wouters (dayshift) Ahmed Ayari, Kais Ben Rejeb, Valérie Bikok, Manoubi Cherif, Emna Hamdi, Laila Missaoui I kostuums Lila John I geluid in samenwerking met Milan Warmoeskerken I technisch leider Menno Vandevelde I technisch assistenten Aziz Romdhani & Syrine Chekili I productieteam Aisha Zaied, Selma Ben Gaied & Insaf Mejri I dank aan Jeroen Peeters I productie Dream City Tunis, L’Art Rue, Damaged Goods I co-productie Arts Centre Vooruit

© Syrine Chekili
© Pol Guillard
© Pol Guillard
© Dream City Tunis
© Pol Guillard
© Vladimir Miller
The Unbuilt School of Architecture

Decoratelier Jozef Wouters

The Unbuilt School of Architecture is een school zonder schoolgebouw. Het kent een tijdelijk bestaan en moet elke keer opnieuw worden opgebouwd door een groep mensen die samenkomen rond een bepaald thema. De school werd voor de eerste keer opgericht in de context van het Free School-programma van Kunstenfestivaldesarts. Daarvoor nodigden Jozef Wouters, de medewerkers van het Decoratelier en het collectief Leaving Living Dakota een kleine groep deelnemers (muzikanten, dansers, ontwerpers…) uit om een eigen nachtclub te bedenken, te ontwerpen, te bouwen én te openen. Wat voor ruimte ontspruit er uit onze collectieve verlangens? Of moeten we ons concentreren op tegenstrijdige verlangens? Hoe zichtbaar of onzichtbaar willen we zijn? Welke andere vormen van openbare ruimte kunnen we bedenken? Kan architectuur een geheim bewaren?

CREDITS

In samenwerking met: Leaving Living Dakota (Célia Wu-tangu and Golce Dabanna) and Steven Jouwersma

Participanten: Irène Bouzin, Melissa Jin, Maru Kay, Gülce Padem, Clemence Marin, Vesara Molla, Maria Muehombo, Benjamin Munix, Maria Mushtriev, Charlotte Nagel, Isabelle N’diaye, Joris Perdieus, Mariagiulia Serantoni, Marion Stucky, Erik van de Wijdeven, Elina Valdmane, Lizzy Vandierendonck, Ode Windels

Coproductie: Kunstenfestivaldesarts, Decoratelier Jozef Wouters, Damaged Goods
Met de steun van: SAU/MSI urban development corporation

© Laura Van Severen
© Laura Van Severen
© Laura Van Severen
Building Out Loud

Building Out Loud is een vorm van improviserend bouwen, waarbij schetsen, maken, verbeelden en spreken tegelijk plaatsvinden. Meer dan een benaming voor een bepaald project, is het een overkoepelende werkvorm die verschillende projecten en ruimtes overspant.

© Ewoud Vermote
Ruimte voor 'LILA & JOHN: A Fashion Performance.' Oktober 2018 in Decoratelier.
© Ewoud Vermote
Ruimte voor ‘LILA & JOHN: A Fashion Performance.‘ Oktober 2018 in Decoratelier.
© Ewoud Vermote
Ruimte voor ‘LILA & JOHN: A Fashion Performance.‘ Oktober 2018 in Decoratelier.
© Ewoud Vermote
Ruimte voor ‘LILA & JOHN: A Fashion Performance.‘ Oktober 2018 in Decoratelier.
© Jozef Wouters
Ruimte voor ‘Momentum #3‘ van d e t h e a t e r m a k e r. Oktober 2018 op het dak van deSingel, Antwerpen.
© Elsemieke Scholte
Ruimte voor ‘Momentum #3‘ van d e t h e a t e r m a k e r. Oktober 2018 op het dak van deSingel, Antwerpen.
© Leontien Allemeersch
Ruimte voor ‘Momentum #3‘ van d e t h e a t e r m a k e r. Oktober 2018 op het dak van deSingel, Antwerpen.
Bosbeheer

Bosbeheer als methode voor het ontwerp van publieke ruimte

Architect Wim Cuyvers, scenograaf Jozef Wouters en bouwer Menno Vandevelde hoe bosbeheer kan ingezet worden als een methode voor het ontwerp van de publieke ruimte. Hun onderzoek wordt ondersteund door een meester-leerlingtraject voor het doorgeven van vakmanschap en Jozef Wouters' fellowship bij PACT Zollverein (Essen, DE).

Wim Cuyvers is een architect die van het onderzoek naar de kenmerken van publieke ruimtes zijn levenswerk heeft gemaakt. Zijn zoektocht voerde hem weg van de enge benadering van architectuur, naar kunsten, schrijven en bosbeheer. In 2009 stopte Wim met zijn architectenbureau en ging hij aan het werk op Le Montavoies in de Franse Jura. Sindsdien is een stuk bos het terrein waarop hij publieke ruimte creëert. Wandelaars, mountainbikers, feestende jongeren, paarden, vogels, bomen en water delen en maken er samen ruimte.

Wim wil zijn kennis graag delen met Jozef en Menno. De wisselwerking tussen het bos en Molenbeek kan immers een meerwaarde bieden. Jozef en Menno gaan 24 maanden bij Wim in de leer. Tijdens hun verblijf in Frankrijk focussen ze onder meer op het maken van openingen in het boslandschap, waterbeheer, ziektes in het bos, plaatselijke verwerking van hout, onderhouden van paden en het toegankelijker maken van het terrein. Wanneer Wim, Jozef en Menno samenkomen in Brussel passen ze de principes van het bosbeheer toe op Decoratelier als publieke ruimte. Door stedelijke ruimte te benaderen vanuit ervaringen opgebouwd in het ecosysteem van een bos, willen ze nieuwe denkmodellen over publieke ruimte ontwikkelen.

© Jozef Wouters
© Jozef Wouters